ஞாயிறு, நவம்பர் 30, 2014

நம்மால் முடியும் தம்பி.

இது, ஆஸ்ட்ரேலியா இந்த மாதிரியான விசயங்களைப்பார்த்து நாம் ஆச்சர்யப்படுகிறோம், நமது நாட்டிலும் தலைக்குமேல் இந்தமாதிரி தொங்குரயில்கள் ஓடாதா ? என, நிச்சயம் முடியும்.... இதற்க்கு நம்மிடம் பொருளாதாரமும் இருக்கிறது, திறமையும் இருக்கிறது, நமது பொருளாதாரம் 60 % வெளிதேசங்களில் முடங்கி கிடக்கிறது, அதேநேரம் அது அவர்களுக்கே உபயோகமாக இருக்கிறது, அதேபோல நமது திறமைசாலிகள் வெளிதேசங்களில் இருந்து தமது வாழ்வாதாரத்துக்காக, வேறுவழியின்றி அடகு வைக்கப்பட்ட ஆபரணங்களைப்போல் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள், இதேபோலத்தான் கடுமையான உழைப்பாளிகளின் நிலையும் இதையெல்லாம் ஒன்று திரட்டி, நமது பொருளாதாரங்களையும், திறமைசாலிகளையும், உழைப்பாளிகளையும் மீட்டு இந்தியாவில் செயல்படுத்தினால் ? ? ? தலைக்குமேல் ஓடும் ரயில் என்ன ? தரைக்குகீழ் பறக்கும் ரயில்களைக்கூட நாம் உருவாக்கமுடியும், நாளை நமது சந்ததிகளாவது வாழட்டுமே ! அதற்க்கு முதலில் வேண்டியது மனம், இது சரியாக இருந்தால் நாமும்கூட நமது இந்தியாவில் வானுயர்ந்த கட்டடங்கள் கட்டலாம், அயல்தேசங்களில் கட்டிக்கொடுக்கத்தெரிந்த நமக்கு நமது தேசத்தில் கட்டத்தெரியாதா ? மனம் இருந்தால் மார்க்கமுண்டு என நம்முன்னோர்கள் சொல்லிவைத்தது நமக்காகத்தான், ஆனால் இதன் அர்த்தம் புரியாமல் நாம் நம்மை அழித்துக்கொண்டு வாழ்கிறோம், நாம் யாருக்காக வாழ்கிறோம் ! நமது சந்ததிகளுக்காகத்தானே... அவர்களுக்காகத்தானே வாயைகட்டி, வயித்தைகட்டி வாழ்ந்தார்கள், வாழ்கிறோம், வாழப்போகிறார்கள் ஆகவே நாளைய சரித்திரம் படைக்க, நமது அரசாங்கம் இன்றே முயற்சியை துவங்கட்டும்.... சரி இந்த அரசாங்கம் என்ற பூனைக்கு மணியை கட்டுவது யார் ? நாம்தான் MONEYயை வாங்கிகொண்டு ஓட்டு போடுகிறோமே ! பின்னேயாரு ? கட்டுவது..........
CHIVAS REGAL சிவசம்போ-
யேன், நாங்க கட்டமாட்டோமா ? கொஞ்சம் MONEY யோட, ஒரு மணியை வாங்கித்தாங்க நான் போயி, கத்த்த்த்துர்ர்ர்ரேன்.....
Video
(Please ask Audio Voice)


வெள்ளி, நவம்பர் 28, 2014

திருமண அழைப்பிதழ்.

முன்குறிப்பு - பெயரின் வண்ணம் சிவப்பு, ஊரின் வண்ணம் கருப்பு.
 
ஏங்க, திருப்பதி இருக்காரா ?
அவரு, காலையிலதான் பழனிக்கு போனாரு, நீங்கயாரு ?
நான், வாத்தியார் சிதம்பரம்.
வாங்க, என்ன விசயம் ?
நம்ம, பழனி மகளுக்கு வர்றபுதன்கிழமை திருப்பதியில தாலிகட்டி சிதம்பரம் வடுகநாதா மஹால்ல வரவேற்பு வச்சுருக்காங்க குடும்பத்தோட வந்துருங்க, ஆமா நீங்க...
நான், அவரு மனைவி பவானி.
தப்பா நினைக்காதீங்க, நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை, அதனாலதான் கேட்டேன் நமக்கு எந்த ஊரு ?
எனக்கு, பவானி.
அப்படியா ? யேன் மச்சினனுக்குகூட பவானிலதான் பேசி முடிச்சுருக்கோம் ஆவணில கல்யாணம்.
அப்படியா, யாருவீட்ல ?
நம்ம, கருதாஊரணி மேலத்தெரு திருமலை இருக்கார்ல, அவருமக தென்குமரி.
அவளைத்தான், கன்னியாகுமரி குமரிமுத்து கூட்டிகிட்டு ஓடுனதா சொன்னாங்களே ?
உண்மைதான், ஆனா நாகர்கோவில் பஸ் ஸ்டாண்ட்லயே வளைச்சுபுடிச்சு கொண்டு வந்துட்டாங்களாம்.
அப்படியா ? சந்தோஷம்.
சரி, கல்யாணத்துக்கு கண்டிப்பா வந்துருங்க.
நல்லது வந்துடுறோம்.
 
பின்குறிப்பு – படிக்கிற நீங்களும் கல்யாணத்துக்கு, வந்துடுங்க....
 
 
VIDEO



மேலே உள்ள காணொளிக்கும், பதிவுக்கும் எந்தவொரு சம்பந்தமும் இல்லை பிறகு எதற்க்கு ? எனகேட்கலாம் பழைய காலங்களில் காய்கறி கடைகளில் கத்திரிக்காய், தக்காளி வாங்கும்போது ஓசியாக கருவேப்பிள்ளை கொடுப்பார்கள் இல்லையா, அதைப் போலவே இதுவும் இருக்கட்டுமே... மேலும் காணொளியில் வரும் நண்பர்களோடு எமக்கு கொடுக்கல் வாங்கல் தகறாறு ஏதும் இல்லை என்பதையும் இதன் மூலம் அறிவித்து கொள்(ல்)கிறேன்.


செவ்வாய், நவம்பர் 25, 2014

காயல்பட்டணம், கயல்விழி & காயாம்பு.


என்வாழ்வில், என்னை சந்தோஷப்படுத்திய நண்பர், நண்பிகளைவிட என்மனதை காயப்படுத்தியவர்கள் ஏராளம், தாராளம் சர்வசாதாரணமாய் ஒருவார்த்தையை சொல்லிவிட்டு அவர்கள் போய்விடுவார்கள், அந்தவார்த்தைகள் எனக்குள் முள்ளாய் குத்திக்கொண்டே.. இருக்கும், விபரம் தெரிந்த நாள்முதல் இப்படித்தான் சராசரி மானிட ஜீவராசிகளைப்போல் என்னால் இருக்கமுடிவதில்லை, மற்றவர்கள் பார்வையில் எனது வாழ்க்கை நன்றாக தெரிவதற்க்கும், எனது பார்வையில் நாசமாய் போனதற்கும் காரணம் எனது ஞாபகசக்தி எதையுமே மறக்கமுடிவதில்லை, ஞாபகசக்தி என்வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்திவிட்டு, வாழ்க்கையை அழித்துவிட்டது, நான் சொல்லும் வாழ்வாதாரம் என்பது பிறர்காணும் உடையணிந்த உருவம் போன்றது, வாழ்க்கை என்பது பிறர் அறியா உடையற்ற சரீரம்போன்றது பலஇரவுகள் உறக்கம் வராமல் வேதனைப்பட்ட தினங்களும் ஏராளம் இதில் மிகப்பெரிய வேதனை என்னவென்றால் அந்த வார்த்தைகள் என்னை காயப்படுத்துமே என்றோ ? காயப்படுத்தி விட்டதே என்றோ ? அறியாத நண்பர்களும், நண்பிகளும்தான் ஏராளம், இந்த நிகழ்வுகள் நாளுக்குநாள் பெருகிவருவது கண்டு என்னை நானே வெறுத்ததும் உண்டு மற்றவர்களை குறைசொல்வது எப்படி நியாயமாகும் ? தொடக்கம் என்னிடம்தானே... இதுகூட என்னை நிறைய விசயங்கள் எழுத உதவியானது, தனிமையை தேடினேன் நண்பர்கள், நண்பிகள் வட்டத்தை சுருக்கினேன், மனம் அமைதியாக தொடங்கியது தனிமை என்சுமையை இறக்கிவைப்பது போன்ற உணர்வு, கூடவே மனம் தானாகவே சுமையின்றி பறப்பது போன்ற உணர்வும், என்இனிய இந்தியாவில் தனிமை சுலபமாக கிடைக்க வாய்ப்புகள் அதிகம், அயல்நாடுகளில் வேலை செய்யும் BACHELOR களுக்கு வாய்ப்புகள் குறைவு, காரணம் வீட்டில் தனியாக இருக்கமுடியாது யாராவது ஒருநண்பர், நண்பிகள் இருந்துகொண்டே இருப்பார்கள், இங்குள்ள வாழ்க்கைச்சூழல் அப்படி, எனக்கு எனது CAR தான்வீடு பல நேரங்களில் தனிமையைதேடி WEEL போனபோக்கில் காரைவிடுவேன், நான்குபுறமும் காரின் கருப்புநிற கண்ணாடி கதவுகளை அடைத்துக்கொண்டு தனிமையில் இருக்கத்தொடங்கினேன், நான் யாருக்கு கெடுதல் செய்தேன் ? கெடுதல் நினைப்பதுகூட தவறு என்ற, கொள்கை என்னுடையது, நான் என் வேதனைகளை சொல்லிஅழ ஒருமடி கிடைக்காததால்தானே ! மார்பில் தாங்கி ஆறுதல் சொல்ல ஒருதுணை இல்லாததால்தானே ! இந்ததனிமை தேடல். தனிமையில் அழுவது தவறில்லையா ? என்னை நானே கேட்டு, எப்படித்தவறாகும் ? தனிமையில் சிரிப்பதுதான் தவறு. என, எனக்கு நானே கவிதை எழுதி பதில் சொல்லிக்கொள்வேன்.
 
என்மனச்சுமை இறக்கிட
ஒரு இடம்கொடு இறைவா !
என்கணம் விட்டுஅகல
ஒரு தருணம்கொடு தலைவா !
என்னுள் நுளைந்த சுமையே !
என்று விடுவாய் எமையே !
இமைபோல் காக்கும் கணையே !
இன்றே விடுவாய் எனையே !
துணையாய் இருக்கும் வினையே !
விட்டு விடுவாய் எனையே !
முள்ளாய் குத்திய சொல்லே !
எய்தவ(ள்)ன் மனம் ஒரு கல்லே !
காயம்பட்ட, மனம் மறந்துவிட
தாயும் தினம் மருந்துயிட
என்மனம் விட்டு, அழ
எனக்கொரு மடி,கொடு(த்)தாயே !
 
சாம்பசிவம்-
எழுதுனது யாரு... காயாம்புவா ? கயல்விழியா ? ரெண்டுபேருக்கும் ஒத்துப்போகுதே....
Video
(Please ask Audio Voice)



வெள்ளி, நவம்பர் 21, 2014

என் நூல் அகம் 1


மதுரை பதிவர் விழாவில் கலந்து கொண்டதே ஒரு மகிழ்ச்சியான விசயம் அதில் பெரும் மதிப்பிற்குறிய ஐயா ஜியெம்பி அவர்களை சந்தித்து பேசியதும், அவரிடம் பெற்ற ஆலோசனைகளும், தன்கைப்பட ஒப்பமிட்டு கொடுத்த ‘’வாழ்வின் விளிம்பில்’’ என்ற நூலை தந்தது ஒரு அளப்பெரிய பொக்கிஷம் பெற்றதைப் போன்ற உணர்வைப் பெற்றேன் இதை எழுத்துக்களில் தங்களிடம் விவரிக்கும் பக்குவம் இந்தக் கத்துக்குட்டிக்கு போறா.... இதை படித்து முடித்து விட்டேன். ஐயாவைப் பாராட்டி எழுதப்போகிறேன் என்று நினைத்து விடாதீர்கள் அந்த வேலையை நான் செய்தால் மெர்க்குரி லைட்டுக்கு மெழுகுவர்த்தி பிடித்தவன் நிலையாகி விடும் ஆகவே எமக்கு அது தேவையில்லாத வேலை சரி, வேறு எதற்கு ? இந்தப்பதிவு ஐயாவின் கருக்களில் கிடைத்த பொன்மொழிகளை தங்களுடன் பகிரவே யாம் பெற்ற இன்பம் இவ் வலையகமும் பெறட்டுமே இந்த பதிவு 10 சிறு தொகுப்புகளில் நமக்கு வகுப்பு நடத்தி இருக்கிறார், முதல் தொகுப்பில் வந்த வாழ்வின் விளிம்பில் எமக்கென்னவோ சொந்த அனுபவத்தை எழுதியுள்ளார் என்றே தோன்றியது இருக்கட்டும் அதில் வரும் ரங்கசாமியின் கதாபாத்திரத்தில் நானும் 10 % இருக்கிறேன் என்பதை உணந்ததும் குற்ற உணர்ச்சியில் நூலை மூடிவிட்டேன்.
 மீண்டும் மறுநாளே படிக்கத் தொடங்கினேன் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு வாழ்வியல் உண்மையை கொடுத்தது இடையில் கேரளத்து கதை அதில் வரும் மலையாள வார்த்தைகள் வித்தியாசமாக இருந்தது ஐயா அந்த வார்த்தைகளை மலையாளத்திலேயே தட்டச்சு செய்திருந்தாலும் படித்திருப்பேன் ஆனால் நூல் நம் இனிய தமிழ் அல்லவா !
எம்மை, ஈர்த்த ஐயாவின் பொன்வரிகள்.
\\\எந்த எண்ணம் வரக்கூடாதோ அந்த எண்ணம்தானே வரும் அதுதான் மனித மனம்\\
\\அறிவுக்கும், உணர்வுக்கும் போராட்டம் நடந்தால் அறிவு தோற்று உணர்வுதான் வெல்லும் இது எப்போதைக்கும் பொருந்தும் உண்மை\\
\\நிலையான வருமானம் இல்லாதவனுக்குப் பணம் கொடுப்பதை விட நிலையான வருமானத்துக்கு வழி செய்வது சிறந்தது\\
\\வாழ்க்கையில் முன்னேறத் துடிப்பு உள்ளவர்களுக்கு கஷ்டங்கள் தடைக்கற்கள் அல்ல, படிக்கட்டுகளே\\
\\எப்பவுமே ஆண்களையே சார்ந்திருக்கும் பெண்கள் அவர்களின் நலனுக்காக என்னவெல்லாமோ செய்கிறார்கள். சோமவார விரதம், காரடையான் நோன்பு, ரக்ஷ் பந்தன், இத்தியாதி இத்தியாதி... ஆனால் இந்த ஆண்கள் பெண்களின் நலன் வேண்டி ஏதாவது செய்கிறார்களா ?
(ஒரு பெண்ணின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து ஐயா கேட்டிருப்பது எம்மை பிரமிக்க வைத்து கண்ணம்மாவின் காதலனை நினைவு படுத்தியது)
அரண்டவன் கண்ணுக்கு.... என்ற சிறு தொகுப்பில் நகைச்சுவை கொடுத்த விதம் நன்று.
\\குருட்டுக் கண்களானாலும் கண்ணீருக்குப் பஞ்சமா ?
\\நினைவுகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வருகின்றன. சில அந்தரங்கமானவை. வாய்விட்டுக் கதற முடியவில்லை\\
ஒரு தொகுப்பில்...
மனைவி கேட்கிறாள் கணவனிடம்... \\வாழ்க்கையில் வேறு பெண்ணை நினைத்திருக்கிறீர்களா ?
கணவன் மனைவியிடம் சொல்லும் பதில்... \\என் மனம் ஒரு ஃபிலிம் நெகட்டிவ் போன்றது. ஒரு முறைதான் எக்ஸ்போஸ் ஆகும். நீதான் எக்ஸ்போஸான அந்த படம்\\
நான் என்னையறியாமல் மீண்டும் நூலை மூடிவிட்டேன், என்ன ? இவர் கதைதான் எழுதினாரா ? 19 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தேவகோட்டை நோக்கி ஓடியது எனது நினைவோட்டங்கள், உவமைகள் மாறிய வேற்று வார்த்தைகள் இதெப்படி சாத்தியம் ? என்னை நானே கேட்டு பழமைகளில் மூழ்கி உறங்கிப்போய், மீண்டும் மறுநாளே தொடர்ந்தேன்....
\\என் குழந்தையும், உன் குழந்தையும், நம் குழந்தையோடு விளையாடுகிறார்கள் என்று சொன்னால் அது நிதர்சனத்தை உணர்த்துவதாக இருக்கும்\\
\\காலா உனை நான் சிறு புல்லென மதிக்கிறேன், என்றன் காலருகே வாடா... சற்றே உனை மிதிக்கிறேன் என் காலால்\\
இப்படி எம்மை கவர்ந்த வார்த்தை ஜாலங்களை மட்டுமல்ல ! தனிப்பட்ட எமது வாழ்வோடும் ஒன்றியவை கண்டு மயங்கினேன் மதுவை அருந்தி மாதுவை கண்டவனாய்... இந்த போதை சுகம் நீங்களும் காண்பீர் என தங்களை கேட்டுக்கொண்டு ஐயா அவர்கள் மதுரையில் எம்மிடம் சொன்ன அவரது நூல்களான ‘’முதுமை ஒரு பரிசு’’ மற்றும் ‘’முதுமை ஒரு தண்டனை’’ இரண்டையும் தேடுகின்றேன் எதிர் வரும் முதுமை எமக்கு பரிசா ? தண்டனையா ?  
தேடலில் தேவகோட்டை கில்லர்ஜி


இனிய நண்பர் திரு. கரந்தையார் அவர்களை மதுரை விழாவில் சந்திக்கும்போது... அன்புடன் கையொப்பமிட்டு கொடுத்த ’’கரந்தை மாமனிதர்கள்’’ என்ற நூல் படித்தேன் படிக்க, படிக்க ஆச்சர்யமும், ஆனந்தமுமாய் இருந்தது. காரணம் இன்றைய மனிதர்கள் பெரும்பாலும் பிறந்த மண்ணை விட்டு அயல் தேசங்களில் வாழ்ந்து கொண்டு அதில் மூழ்கி தனது நாட்டையும், கலாச்சாரங்களை மறப்பதோடு இல்லாமல் தனது சந்ததிகளுக்கும் எதையுமே சொல்லிக்கொடுக்காமல், இனிய மொழியாம் நம் தமிழ் மொழியை கற்றுக்கொடுக்காமல், ஏன் ? சிலர் தனது தாய்நாட்டையே காண்பிக்காதவர்களும் உண்டு (விதிவிலக்கு ஆஸ்திரேலியாவில் குடும்ப சகிதம் இருக்கும் காரைக்குடி எமது இனிய நண்பர் திரு. சொக்கன் சுப்பிரமணியன் அவர்கள்) ஆனால் ? மனிதர் தனது மண்ணின் மணத்தை ஆழ்ந்த மனதுடன் எவ்வளவு நேசித்து வாழ்கிறார் என்பதை ஒவ்வொரு வரியிலும் செதுக்கி இருக்கிறார். அவர் பிறக்கும் முன்பே உள்ள சரித்திரங்களை அவர் எப்படித் தோண்டி எடுத்தார் ? மஹாத்மா காந்தி அவர்களால் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது அதாவது நான் பிறக்கும் முன்பே இது உலகறிந்த சரித்திரம் ஆனால் ? இவர் சொல்வது தமது சொந்த மண்ணின் உலகறியப்படாத சரித்திரம் அதுவும் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 1910ல் நடந்தவை இது எப்படி ? இந்தக்கேள்வி எமது மனதை வருடிக்கொண்டே இருந்தது... இல்லை இருக்கிறது... இந்தத் தேடுதலுக்கான இவரின் சிரத்தையை கண்டு அதிசயித்தேன் பொருத்தமான ஐந்து மாமனிதர்தளை தேர்ந்தெடுத்து தனது பிறந்த மண்ணை மணம் விச செய்துள்ளார். எமது மண்ணுக்கு நான் என்ன செய்தேன் ? என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டேன். எமது கடைசிகாலம் வரை எமது புத்தக அலமாரியை இந்நூல் அலங்கரிக்கும் அவரை எமது நண்பர் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் பெருமைப்படுகிறேன். பலரும் படித்திருக்கலாம் படிக்காதவர்கள் வாங்கிப் படிக்க வேண்டுகிறேன்.
அன்புடன்
தேவகோட்டை கில்லர்ஜி.
தொடரும் எமது நூல் அகத்தில் வருவது....
ஒரு கோப்பை மனிதம்
துளிர் விடும் விதைகள்
சரிதாயணம்
ஆவிப்பா.
காணொளி கேட்பீரே...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...