மன் ஆ....



மன்னா...
என்னா ?
எதிரி நாட்டு படையை தோற்கடிப்பதற்கு சிறந்த யோசனை ஒன்று நேற்று நள்ளிரவில் டாய்லெட் போகும் போது எமக்கு உதித்தது...
சொல்லுங்கள் மந்திரியாரே....
போர்க்களத்தில் திடீரென நமது அந்தப்புரத்து அழகிகளை ஆடவிட்டு வீரர்களின் கவனத்தை திசை திருப்பி விட்டு அவர்கள் மயங்கும் தருணத்தில் டாஸ்மாக்கில் விஷத்தை கலந்து கொடுத்து விட்டால் சுலபமாக வென்று விடலாமே...
ஹூம் மங்குனி அமைச்சரே, அவர்கள் மதுவுக்கு மயங்காமல் மாதுவுக்கு மயங்கி அழகிகளை அள்ளிக் கொண்டு பரியில் ஏறிப்பறந்து விட்டால் நாளை நான் என்ன சிங்கி அடிப்பதா ?
மன்னிக்கவும் மன்னா, நான் இந்த வழியை யோசிக்கவில்லை.
இன்று மாலை சூரிய அஸ்தமனத்திற்குள் வேறு நல்ல யோசனை கூறாவிடில் உமது வாயில் ¾ படி அமிலம் ஊற்றப்படும்.
? ? ?
***********************************************************************

மன்னா, சந்தோஷமான செய்தியொன்றை தங்களுக்காக தாங்கி வந்துள்ளேன்.
அப்படியா... உடன் அந்தச் செய்தியை சொல்லுங்கள் படை வீரரே...?
எதிரி நாட்டு மன்னருக்கு ஓலை அனுப்பினேன் உடன் மறு ஓலை வந்திருக்கிறது இனி சோழக்காட்டு திசையை நோக்கித் தலையை வைத்துக்கூட படுக்க மாட்டோம் என்று.
ஆஹா கேட்கவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது படை வீரரே... அப்படி என்ன செய்தி சொல்லி அனுப்பினீர்கள் பாலக்காட்டு படைகளுக்கு ?
எங்கள் மீது போர் தொடுத்தால் ? போர்க்களத்தில் திரைப்பட முன்னணி, பின்னணி நடிகைகளை மேக்கப் இல்லாமல் நிறுத்தி வைப்போம் என்று.
ஆஹா அற்புதமான யோசனை, வெல்டன் படை வீரரே...
***********************************************************************

மந்திரியாரே, நொங்கு நாட்டு மன்னருக்கு படை உதவி அனுப்பினோமே... உடன் திருப்பி அனுப்பி விட்டாரே... ஏன் ?
மன்னரே படை வீரர்கள் 100 பேரும் சொறி, சிரங்கு, படை, பத்தோடு போனார்களாம் ஆகவே கோபப்பட்டு நம் மீது போர் தொடுப்பதாக அறிவித்துள்ளார் மன்னா.
அப்படியா... அறிவித்தார் உடன் நமது நாட்டு வீரர்கள் 1000 பேரை அந்த நாட்டுக்குள் ஊடுறுவி குடிபுக ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
மன்னிக்க வேண்டும் அரசே... அப்படிச் செய்யமுடியாது...
ஏன் ?
நம்மிடம் உள்ள 1000 படை வீரர்களுமே ஏற்கனவே அந்த நாட்டு ‘’குடி’’மகன்களே ஆகவே அவர்கள் பயந்து கொண்டு போக மறுக்கிறார்கள்.
? ? ?
***********************************************************************

மந்திரியாரே, மங்களதேசத்து மன்னர் தங்குவதற்கு நமது பங்களாவை தயார் செய்து விட்டீர்களா ?
இல்லை அரசே...
ஏன் ?
அந்தப் பங்களாவில்தானே பங்களாதேஷிலிருந்து வந்த தங்களது மங்களாவின் தாயார் தங்கி இருக்கிறார்கள்.
அப்படியானால், ராமாவரம் தோட்டத்தில் ஏற்பாடு செய்யலாமே...
அதில்தான் மன்னா, தங்களது புவனேஷ்வரம் புவனா தங்கி இருக்கிறார்கள்.
அப்படியானால், நமது நீலாம்பூர் அரண்மனையில் தங்க வைக்கலாமே...
நேற்றுதானே மன்னா, நீடாமங்கலம் நீலாம்பரியை தங்க வைத்தோம்.
? ? ?
***********************************************************************

என்ன மந்திரியாரே சொல்கிறீர்கள் நண்பர் அலிக்கு போர்க்களத்திற்கு அனுப்பி வைத்த உணவுகள் திரும்பி விட்டனாவா ?
ஆம் மன்னா அவர்கள் சொன்னபடிதான் கேப்பைக்களியும், புளிக்குழம்பும் வைத்து அனுப்பினோம் இப்பொழுது சொல்கிறார்கள் நாங்கள் கேட்டது புலிக்குழம்பு என்று குழப்புகிறார்கள்
அப்படியா... சொன்னார்கள், இது நமது நாட்டுக்கு ஏற்பட்ட அவமானம் தாங்கள் உடனடியாக 1000 எலிகளை பிடித்து ஆச்சி மசாலாவில் கலந்து எலிக்குழம்பு வைத்து புலிக்குழம்புதான் எனச்சொல்லி அவர்களை குழப்பி பழி வாங்கி விடுங்கள்.
நல்லது மன்னா, அப்படியே ஏற்பாடு செய்கிறேன்.
***********************************************************************

மறுநாள்....
மன்னரே நேற்று தாங்கள் சொன்னதைப்போலவே 1000 எலிகளை பிடித்து புலிக்குழம்பு எனக்குழப்பி விட்டோம் ஆனால் இப்பொழுது அதேபோல் கேட்கிறார்களே... தினமும் எலிகளுக்கு எங்கே போவது ? ஆச்சி மசாலாவாவது நிறுவனத்தை மிரட்டி ஓசி வாங்கி விடலாம்.
அப்படியானால் இன்று பல்லிகளை பிடித்து குழம்பு வைத்துக் கொடுங்கள்.
எல்லாம் சரி மன்னா, ஆனால்..... திடீரென்று பல்லிகளுக்கு....
உடன் மக்களுக்கு அறிவியுங்கள் வீட்டிலிருக்கும் பல்லிகளை இன்றே பிடித்து கொடுப்பவருக்கு ஒரு பல்லிக்கு 2 ½  குவைத் தினார் வரும் வைகாசி முதல் நாளில் கொடுக்கப்படுமென அறிவியுங்கள்.
மன்னா, அப்படிச் செய்தால்....... வீரர்கள் அனைவரும் இறந்து விடுவார்களே...
விளங்கா முடுமை அமைச்சரே நான் பல்லியை போடச்சொல்வதே... அவர்களை பலி கொடுக்கத்தானே... அந்த வீரர்களை வைத்துக் கொண்டுதானே மன்னன் அலி நம்மை எள்ளி நகையாடுகின்றான்.
சரி மன்னரே அப்படியே செய்து விடுகிறேன், உடனே தங்களது குவைத் நண்பர் தஞ்சையம்பதி திருவாளர். துரை செல்வராஜூ அவர்களுக்கும் ஓலை அனுப்பி விடுகிறேன் மன்னா.
அவருக்கு எதற்காக ?
வைகாசி முதல் தேதி மக்கள் கூடி விடுவார்களே, குவைத் தினார் வேண்டுமே....
மண்ணு முக்குழி அமைச்சரே அதெல்லாம் வேண்டாம் தினார் வேண்டும் என்பவர்கள் காளி கோயிலின் பலி பீடத்தில் வலது கையின் கட்டை விரலை பலி கொடுத்து விட்டு தினார் பெற்றுச் செல்லவும் என அன்று காலை அறிவியுங்கள் மறு நொடியே கூட்டம் காவல்துறை கண்ணீர் புகை விட்டது போல் கலைந்து விடும்.
? ? ?
***********************************************************************

சுகமான சுமைகள்.

அனைவருக்கும் இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துகள்.

UNFIT

 

ராமமூர்த்தி ஊரிலிருந்து புதிதாக துபாய் வந்திருந்தான், (ஊரிலிருந்து கொண்டு அக்கா RIMOT மூலம் இயக்கியதால் அத்தான் எடுத்தனுப்பிய VISA) இன்னும் MEDICAL கூடபோடவில்லை, லாண்டரி SHOP உள்ளேயே வேலை, சம்பளம் 1200/ Dhs மூடை மூடையாக வரும், துணிகளை MACHINEனில் போட்டு POWDER கொட்டி விட்டால் போதும், பிறகு எடுத்து IRONING கொடுக்கவேண்டும், இதுதான் அவன் வேலை, அருகிலேயே ROOM தமிழ் நண்பர்களோடு தங்கினான், வாடகை COMPANY கொடுத்து விடும்.

 மதிய இடைவேளை நேரத்தில் ROOMக்கு, வருவான் அவனுடைய பங்குக்கு சோறு மட்டும் வடித்து வைத்தால் போதுமென நண்பர்கள் சொல்லி விட்டார்கள், புதிது என்பதால் சோறு வடிக்க ஒருவன் சொல்லிக்கொடுத்தான், கொதிக்கும்போது உப்பு போடவேண்டும் உப்பு பாக்கெட்டிலிருந்து உள்ளங்கையில் கொட்டி அளவு காண்பித்தான் பிறகு சோற்றில் கொட்டி கரண்டியை எடுத்து கிண்டி விட்டான், எல்லாம் படித்துக்கொண்டதுபோல் தலையாட்டி விட்டு நாளை முதல் நான் சோறு வடிக்கிறேன் எனசொல்லி விட்டான், மறுநாள் சோறு வடிக்க KITCHENக்கு வந்தான், சோறு கொதித்துக்கொண்டு இருந்தது.... இதுதான் உப்புபோட சரியான நேரமென உப்பு பாக்கெட்டிலிருந்து கையில் கொட்டி அளவு பார்த்தான், (லாண்டரியில் MACHINE ல் துணிகளை போட்டுவிட்டு SURF POWDER ரை கையில்தான் கணக்காகாக கொட்டுவான் கொட்டிவிட்டு தண்ணீர் சுழலும்போது கையை உள்ளே விட்டு ஆட்டி கையை கழுவிக் கொள்வான்) அதே ஞாபகத்தில் உப்புக் கையோடு உள்ளே விட்டு விட்டான், ''அய்யய்யோ, அய்யய்யோ'' அலறல் சத்தம் கேட்டு அடுத்தடுத்த ROOM நண்பர்கள் ஓடி வந்தார்கள், ராமமூர்த்தி கையை பிடித்துக்கொண்டு கீழே விழுந்து உருண்டு கொண்டிருக்க... அதிலொருவன் 999 அழைக்க AMBULANCE வந்தது, With POLICE STRETCHER ரில், தூக்கிப்போட்டு AL MAKTOOM HOSPITAL கொண்டு போனார்கள், ஒருமாதம் சிகிச்சை கழிந்து ROOMக்கு வந்தான், மறுநாள் வேலைக்கு போக முதலில் MEDICAL போட்டு வா, என அனுப்பி விட்டார்கள், MEDICAL போட்டுவர SKIN பிரட்சினையென UNFIT போட்டு ஊருக்கு அனுப்பி விட்டார்கள், சோத்துக்காக பிழைப்புத் தேடிவர அந்த சோறே வினையாகி விட்டதே....

 

CHIVAS REGAL சிவசம்போ-

இதுக்குத்தான் வடநாட்டுக்காரன் சப்பாத்தியிலேயே காலத்த... ஓட்டுறான்



அக்னிப்பறவை

 

எனது பார்வையில் இந்தியா மதவாதமற்ற நாடு என்று இந்திய மக்களாகிய 120 கோடி நபர்களும் பொய் சொல்லிக்கொண்டு வாழ்கிறோம் உண்மைதானே ஆனால் அந்தப்பொய் ஒருநாள் ஒரேயோருநாள் மட்டும் உண்மையாகியது அந்நாள் 30.07.2015 ஆம் இந்திய மக்கள் அனைவரும் மதம் கடந்து, ஜாதி மறந்து, குலம் துறந்து, சாஸ்திரங்கள் பறந்து புண்ணிய ஸ்தலமான இராமேஸ்வரத்தை நோக்கி படையடுத்தனர்....

போவோமா... புதுக்கோட்டை

அன்பு நண்பர்களே... நண்பிகளே... வணக்கம்...

புதுக்கோட்டையில் 08.07.2015 அன்று எனது வீட்டில் பதிவர்களை சந்திக்கலாம் என்று கவிஞர் திரு. நா. முத்து நிலவன் அவர்கள் என்னிடம் சொன்னதோடு இல்லாமல் பிரமாண்டமாய் ஏற்பாடும் செய்து விட்டார்கள் இதற்க்காக சகோ கவிஞர் திருமதி. மு. கீதா அவர்கள் பதிவிலேயே போட்டு அமர்க்களப்படுத்தி விட்டார்கள் எனது வரவுக்காக இத்தனை நண்பர் - நண்பிகளா ? உண்மையிலேயே மனம் நெகிழ்ந்து விட்டேன் பல தருணங்களில் பேச முடியாமல் மௌனித்திருந்தேன் ஒரு விதமான துக்கம் தொண்டையை அடைத்து விட்டது காரணம் பின்னோக்கிய நினைவோட்டங்கள் எமது வாழ்வில் பிறவி தொடங்கி சொந்த பந்த உறவுகளால், நண்பர்களால் மனம் நோகடிக்கப்பட்டே விரக்தியுடன் வெறித்த பார்வையிலும் உரத்த சிந்தனையுமாய்... சில காரணங்களுக்காக மட்டுமே இயந்திரமாய் வாழ்ந்து வரும் எனக்கு இப்படியொரு வரவேற்பும், உபசரிப்பும் கிடைத்தால் என் மனம் என்ன செய்யும்  ? இரும்பு இலவம் பஞ்சாகி இலவசமாக பறப்பது போல் உணர்ந்தேன் சில சில தருணங்கள்.

 

சொன்னபடியே மாலை 05.30 மணிக்கு கவிஞரின் வீட்டில் ஆஜராகி விட்டேன் உள்ளே நுழைந்ததுமே எமக்கு சிறிய ஐயம் தோன்றியது நாம் வந்தது புதுக்கோட்டையா ? அல்லது நூல் கோட்டையா ? என்பதே அது ஆம் சுவர் முழுக்க சித்திரம் கண்டு இருக்கின்றேன் இங்கு சுவர் முழுக்க நூல்கள், நூல்கள், நூல்களே... சிறிது நேரத்தில் திரு. கரந்தை ஜெயக்குமார் அவர்களும், திரு. முனைவர் B. ஜம்புலிங்கம் அவர்களும், மற்றும் திருச்சி எனது எண்ணங்கள் பதிவர் திரு. தி. தமிழ் இளங்கோ அவர்களும் வந்து விட்டார்கள் பல விடயங்களும் பேசிப்பகிர்ந்து கொண்டோம் பிறகு கவிஞர் திருமதி. மு. கீதா, திருமதி. மாலதி, திருமதி. ஜெயலட்சுமி, கவிஞர் நீலா மற்றும் பதிவர் அல்லாத சகோ மீனா என்ற மீனாட்சி அவர்களும் வர பேச்சொலி எதிரொலிக்க ஆரம்பித்தது பிறகு தோழர் திரு. மது அவர்கள், திரு. மகாசுந்தர் அவர்கள், கவிஞர் திரு. சோலச்சி அவர்கள், திரு. அப்துல் ஜலீல் அவர்கள், கவிஞர் திரு. செல்வா அவர்கள், கவிஞர் திரு வைகறை அவர்கள் வருகை தந்தார்கள். வரும் ஞாயிறு கவிஞர் திரு. சோலச்சி அவர்களின் நூல் வெளியீட்டுக்கு அனைவரும் வாழ்த்துச் சொன்னோம்.  

  பெரிதாக காண புகைப்படத்தில் ஒருமுறை சொடுக்கவும்.

புதுக்கோட்டை மாவட்ட பதிவர்கள் பாசக்காரர்கள் என்பதில் எனக்கு எள்முனையளவும் ஐயமில்லை ஆனால்  அவர்கள் என் பதிவை தொடர்வதில்லையே ஏன் ? என்பதில் எனக்கு ஏர்முனையளவு ஐயமுண்டு ஒருக்கால் எமது எழுத்தில் வசியத்தன்மை இல்லையோ... என்னவோ... இனியெனினும் முயற்சிப்பேன்.

நான் முதலில் வீட்டுக்குள் நுழைந்த நொடி முதல் இரவு அனைவரும் பிரிந்து செல்லும் வரை நொடிக்கு நொடி கடிக்க வீட்டுக்குள்ளிருந்து உபசரிப்புகள் வந்து கொண்டே இருந்தது விருந்தினர்களை வீட்டில் உள்ளவர்கள் இன்முகத்துடன் வரவேற்று உபசரிப்பதை நானும் அனுபவித்து இருக்கின்றேன் பிறர் வீட்டில் பார்த்தும் இருக்கின்றேன் ஆனால் இந்த வீட்டில் எனக்கு ஓர் ஆச்சர்யமே உதித்தது காரணம் அனைவருமே ஒரே மாதிரியா ? என்பதுதான் அது. நான் பல வீடுகளில் பார்த்து இருக்கின்றேன் உதடுகள் சிரித்து கண்கள் வெறுத்து வரவேற்பதை ஆனால் இங்கோ உள்ளங்களும் சிரிக்க கடைசி நொடிவரை கூட்டாக வரவேற்றார்கள் கவிஞரின் மகன் திரு. நெருடா அவர்களை நான் ஏற்கனவே அறிவேன் இன்றோ மொத்தமாக அறிந்தேன் இந்த நல்லதொரு குடும்பமான பல்கலைக் கழகத்தை கவிஞரோடு சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்ததில் சுவாசக்காற்று என்னுள் நுழைந்ததோ  என்னவோ எனக்கும் கூட தோன்றியது...

‘’நிலவுக் கூட்டில்

முத்துக்கள் சங்கமம்’’

என்று ஹைக்கூ கவிதை எழுத வேண்டும்போல்... இருப்பினும் கவிதைக்கும் எனக்கும் உண்டோ ? பந்தம் என அட(க்)ங்கி விட்டேன்.

பலரும் எனக்கு நூல்களை கொடுத்து மகிழ்வித்தார்கள் கவிஞர் திரு. நா. முத்து நிலவன் அவர்களும் எனக்கு கம்பன் தமிழும் கணினித் தமிழும் மற்றும் முதல் மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டாம் மகளே ! என்ற இரண்டு நூல்கள் பரிசளித்தார்கள் ஆனால் கவிஞர் தனது பதிவர் சந்திப்பு பதிவில் கீழ்கண்டவாறு குறிப்பிட்டதுதான் எனக்கு குழப்பமாக இருந்தது அதை விளக்குவது எமது கடமை அல்லவா இதோ...

நான் ஒரு அலுவலகத்தில்தான் வேலை செய்கிறேன் கவிஞருக்கு நான் அபுதாபியில் ஏதோவொரு லாண்டரியில் வேலை செய்கிறேன் என்ற தகவல் கிடைத்திருக்கும் என்று நினைக்கின்றேன் ஆகவேதான் நான் வெளுத்து வாங்குகிறேன் என்று தவறுதலாக எழுதிள்ளார் என்பதை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

பெரிதாக காண புகைப்படத்தில் ஒருமுறை சொடுக்கவும்.

கில்லர்ஜி என்றால் என்ன ? அது எப்படியிருக்கும் ? பொருளா... அல்லது உருவமா... ஒருவேளை ஜடமோ... என்று குழம்பி என்னை வேடிக்கை பார்ப்பதற்கு மட்டுமே வந்த பதிவர் அல்லாத சகோதரி திருமதி. மீனா என்ற மீனாட்சி சுந்தரம் அவர்களுக்கு எமது சிறப்பு நன்றிகள்.

பதிவுகள் மூலம் என்னையும் சிறப்பித்த நண்பர் திரு. கரந்தையார் அவர்கள், நண்பர் திரு. தி. தமிழ் இளங்கோ அவர்கள், சகோ கவிஞர். திருமதி. மு. கீதா அவர்கள், மற்றும் திருமதி. மாலதி, திருமதி. ஜெயலட்சுமி அவர்களுக்கும் எமது நன்றிகள்.

இரவு ஹோட்டலில் உணவருந்திய பிறகு அனைவரிடமும் பிரியாவிடை பெற்று நானும் நண்பர் திரு. தி. தமிழ் இளங்கோ அவர்களும் பேருந்தில் ஏறி புதுக்கோட்டை பேருந்து நிலையம் வந்தோம் பிறகு நண்பர் திருச்சி பேருந்தில் ஏறி விடைபெற நான் மற்றொரு பேருந்தில் ஏறி தி கிரேட் தேவகோட்டையை நோக்கி விடச் சொன்னேன் ஓட்டுனரிடம்...

இந்நாளும் 08.07.2015 எம் வாழ்வில் ஒரு பொன்நாளே...

காணொளி

வாழ்க வளமுடன்.

சந்திப்புகள் தொடரும்...

எமது சந்திப்பு பதிவுகளைக் காண கீழே இணைப்புகளை சொடுக்கவும்.

கோவைப்பழத்துடன், கில்லர்ஜி



ராயப்பேட்டை, ராப்காடு ராதிகா

கண், (இமைக்குள்) வசப்படும்போது...

நிலவு, (மேகத்துக்குள்) வசப்படும்போது...

தாவரம், (மண்ணுக்குள்) வசப்படும்போது...

பாம்பு, (மகுடிக்கு) வசப்படும்போது...

மான், (புலியிடம்) வசப்படும்போது...

யானை, (அங்குஜத்துக்கு) வசப்படும்போது...

மை, (பேனாவுக்குள்) வசப்படும்போது...

பூட்டு,  (சாவியிடம்) வசப்படும்போது...

காற்று, (பலூனுக்குள்) வசப்படும்போது...

மாமியாரே, (மருமகளுக்குள்) வசப்படும்போது...

மின்சாரம், (ஸ்விட்சுக்கு) வசப்படும்போது...

ரயில், (தண்டவாளத்துக்குள்) வசப்படும்போது...

12 மாதங்கள், (ஒருவருசத்துக்குள்) வசப்படும்போது...

4 வாரங்கள், (ஒருமாதத்துக்குள்) வசப்படும்போது...

7 நாட்கள், (ஒருவாரத்துக்குள்) வசப்படும்போது...

24 மணிநேரம், (ஒருநாளுக்குள்) வசப்படும்போது...

பட்டதாரிகள்கூட, (நடிகர்களிடம்) வசப்படும்போது...

TELEVISON, (REMOTEட்டுக்கு) வசப்படும்போது...

I. A.S. படித்தவரே, (படிக்காத M.L.A) வசப்படும்போது...

கண்ணே, நீ ஏன் என் வசப்படக்கூடாது ?

ராதிகா-

யேண்டா, கயிதே யெனக்கு கண்ணாலம், நிச்சயமாயிடிச்சி ஒனக்கு தெரியாது ? பொரட்டாசிலே யென்னே பொறட்டியெடுக்க ஒர்த்தன் வந்துக்கினு கீரான் நீயூம் யேன்வூட்டாண்ட வா ! ஒன்னையும் பொறட்டச்சொல்றேன், கஸ்மாலம், ஓட்றா...