ஒசூர், ஒப்பாரி ஒச்சாயி

ஒப்புக்கு அழுதாள் ஒச்சாயி
அதை ஒப்பாரி என்றாள் ஒரு தாயி
கண்ணீரை செதுக்கினாள் ஒச்சாயி
செந்நீராய் கொதித்தாளே செல்லாயி

குறும்புக்கவிகள்

துரோகம்

நண்பரை நண்பரிடம் தூது 

விட்டான், அந்த நண்பர் ‘

’தூ’’வை மறந்து விட்டு 

‘’சூ’’வை வைத்து விட்டார்.

கருத்தூர்

தாய்மையின் புனிதம்
பங்கமடைய வைத்தது
அச்சடித்த பேப்பரிலான
இருபது லட்ச ரூபாய்.

அழகி

 

கண்ணே என்றான் கண்மணியை

கனியே என்றான் கனிமொழியை

பொன்னே என்றான் பொன்னியை

முத்தே என்றான் முத்தழகியை

சநிதபமகரிச

சரிதா சங்கரோடு சரணடைந்தாள்

ரிஷ்மிதா ரியானோடு ரிபிட்டானாள்

காத்திருந்து...

 

அவள் மீது ஆசை கொண்டு

காதல் கடிதம் எழுதினேன்

கொடுப்பதற்கு தகுந்த நேரம்

பார்த்து காத்திருந்தபோது...

நிழல்கள் நிஜமாகாது

வேகாமலே போனது ஒன்று
வெந்து போனது மற்றொன்று
இதில் வெற்றி எப்படியென்று
விளங்கவில்லை எனக்கின்று

ஆண்ட பரம்பரை

01.  கன்னி அவளை
   கண் வைக்காதே
 
02.  கல்யாணம் செய்ய
   கடன் வாங்காதே

ஜெய்ஹிந்த்புரம், ஜெயின் ஜெயந்தி

கோவைக் கனியே என்றேன்
தேவை மணியே என்றாள்
சேலத்து மாம்பழம் என்றேன்
வேண்டும் சம்பளம் என்றாள்

எனது அமைதிப்பூங்கா

இறைவா துரோகங்களை மறக்கும் மனம் கொடு
கூடவே துரோகிகளை மறக்கவும் குணம் கொடு
இனி எனக்கு நாளும் உறங்கும் நிலை கொடு
வாழும் வரையில் எனக்கு நிம்மதியை கொடு

ஒரு வரியில் சிறு கவிதை

எழுதுகின்றான் இங்கு புதுக்கவிதை நம்ம கில்லர்ஜியின் தனி புதுமை – மலேஷியா வாசுதேவன்

கிறுக்கியது ஏழு

 

அவனுக்கு ஊரார் வைத்த
பெயர் கிறுக்கன் மாலை
நேரமாதலால் பறவைகள்
நேர்த்தியாக அரை வட்டமாக
கூடு திரும்பும் அவசரத்திலும்
இவனை கூச்சலிட்டு கேலி செய்து
போனது. கிறுக்கன் கேட்டான்
ஏ... பறவைகளே நீங்கள் எதற்கு
என்னை கேலி செய்கிறீர்கள்
நானும் உங்களைப் போல்தானே
ஆடையின்றி வாழ்கிறேன்...
* * * * * * Sunday * * * * * *

இறுதி வரையில் உறுதி

01.  கருப்பு பணமாய் வந்தாலும்
இருப்பு கொள்ளாததேனோ
 
02.  கனவில் வந்து ஆடுபவளே
நனவில் நீ வராததேனோ

அன்பே ஆஷா

அழகியவளை
அழ விடாதே
 
ஆசைப்படலாம்
ஆணவப்படாதே

ஓ... மனிதர்களே...

 

ஓ... மனிதர்களே...
உணவைக் குப்பையில் போடுபவர்களை கண்டு
ஏசாதீர்கள் அவர்கள் குப்பையில் போடுவது,
குப்பையில் உணவைத் தேடும் மனிதர்களுக்காக...
* * * * * * * * * * 01 * * * * * * * * * *

பாட்டு ஒன்னு நான் பாடட்டுமா ?

 

எதிர்காலம்
ரயிலில் இருக்கை எண்ணைப்
பார்த்து அமர்ந்தேன் செல்லில்
ஒளிமயமான எதிர் காலம்
பாடல் ஒலித்ததால் போகும்
காரியம் ஜெயம் என்ற உணர்வு.

பழங்காதல்

வணக்கம் நட்பூக்களே... மேலேயுள்ள புகைப்படம் இணையத்தில் உலாவிக் கொண்டு இருந்தது அனைவரும் அறிந்ததே... முன்பு ஒரு கவிதையும்,  திரு.ஸ்ரீராம்ஜி அவர்களுக்கு ஒரு கதையும் எழுத வைத்தது இன்று மீண்டும் ஓர் கவிதை (? ) இதோ அந்த சுட்டிகள்... மே.மே.மே தள்ளாத வயதிலும்...

ஆறு மனமே ஆறு

எதை, எதையோ சாதிக்கணும்னு

நினைத்த நான், எதையாவது
சாதிப்போம்னு இறங்கி வந்து
எதையுமே சாதிக்க முடியாதுனு
தெரிந்தபோது எதுவுமே நம்
கையில் இல்லை என்பதை
தெரிந்து கொண்டதே எனக்கு
இறைவன் தந்த அனுபவப்பாடம்.
* * * * * * * * * * 01 * * * * * * * * * *

தங்கரத்தினமே...

தண்ணிக்குடம் எடுத்து போகும்
தங்க ரத்தினமே தங்க நானும்
வாறேன் தங்க வைக்கணுமே

அழகான மடு

 

அழகிய செம்மறி ஆடு
உனக்கு பெரியது மடு
வயிறு படுத்தும் பாடு
எனக்கும் பால் கொடு